Mooie gedichten uit de show van zondag 15 november!

Gedicht Joost de Haas:

Lieve man.
Kom.
Probeer het ook eens.
Naar concerten gaan. Lekker eten en drinken. Voetbal kijken.
Het mag gewoon. Je hoeft niet bang te zijn, je bent vrij.
Het is leuk hier.
Laten we proosten. Mag ook met appelsap als je geen alcohol wilt. Misschien ontmoet je wel een leuk meisje.
Of een jongen. Mag allemaal. Fijn he. Laat maar vallen dat wapen. Pak een stoel.

Gedicht Annie MG Schmidt

Aan een klein meisje

Dit is het land, waar grote mensen wonen.
Je hoeft er nog niet in: het is er boos.
Er zij geen feeën meer, er zijn hormonen,
en altijd is er weer wat anders loos.

En in dit land zijn avonturen
hetzelfde, van een man en van een vrouw.
En achter elke muur zijn an’dre muren
en nooit een eenhoorn of een bietebauw.

En alle dingen hebben hier twee kanten
en alle teddyberen zijn hier dood.
En boze stukken staan in boze kranten
en dat doen boze mannen voor hun brood.

Een bos is hier alleen maar een boel bomen
en de soldaten zijn niet meer van tin.
Dit is het land waar grote mensen wonen …
Wees maar niet bang. Je hoeft er nog niet in.

Brief Olivia Groenteman:

Ik wil schuilen, schuilen in m’n bed. Want ik ben bang en ik heb angst. Onder de dekens wegkruipen, dat is wat ik wil, want ik ben bang en ik heb angst. Knal hoor ik, boem hoor ik. Waar is papa en waar is mama? Ze waren niet naar het poppentheater toch? Of in dat restaurantje? Nee nee nee, daar waren ze niet, ik weet het zeker. Moeten we vluchten? Want ik ben bang en ik heb angst. Iedereen zegt toch altijd dat de meneren en mevrouwen niet bij ons mogen komen. Maar nu zijn we zelf bang en hebben we zelf angst. Dit is wat zij altijd meemaken, elke dag en dat noemen wij gelukzoekers. Nu leven wij in zoveel pijn voor 130 mensen. Daar in Syrië zijn het er duizenden. Toch ben ik bang en toch heb ik angst. Nu wil ik weg in papa en mama’s armen. Ik wil niks meer zien ik wil niks meer horen. Ik wil weg, want ik ben bang en ik heb angst. Waarom doen ze dit? Waarom? Ik wil niks meer voelen, voor eventjes. Waarom niet in vrede leven? Waarom? Het enige wat ik voel is angst en alles wat ik ben is bang. Ik wil weg, met papa en mama onder de dekens. De meneren en mevrouwen met pistolen en bommen moeten weg. Want ik ben bang en ik heb angst.

Ik zou zo graag willen dat we in een wereld vol vrede konden leven. Helaas. ❤ Parijs.