Paul de Leeuw in Het Concertgebouw – Een rit over de regenboog

Ter ere van de Robeco Summernights staat op maandag 24 augustus een optreden van Paul de Leeuw op de agenda van het Concertgebouw in Amsterdam. Tezamen met het Metropole Orkest, onder leiding van dirigent Jules Buckley, en het Dutch Event Choir zorgt De Leeuw voor een sfeervolle avond vol muziekvariatie.

Hij weet onmiddellijk de toon te zetten door te openen met ‘Moe’. Paul de Leeuw is echter helemaal niet moe. We worden even in onze stoel teruggezet met ‘Weg van hier’, van zijn CD ‘PAUL’ uit 2012, om daarna even weg te kunnen zwijmelen bij de romantische woorden van ”k Heb je lief’. Maar niet voor lang, want met ‘Wat een mooie dag’ wordt iedere toeschouwer geacht mee te doen met het dansje van ‘De Indische Waterlelies’. En iedereen die na een paar krappe rondjes de moed in de schoenen wil laten zakken, laat het wel uit zijn of haar hoofd om te gaan zitten, als De Leeuw brult: ‘BLIJF STAAN!’

In 2014 is het album ‘De Leeuw zingt Long’ uitgekomen, waarop Paul de Leeuw een aantal nummers van zijn idool Robert Long ten gehore brengt. Paul de Leeuw liet de nummers voorzien van verrassende, nieuwe arrangementen en vroeg daarbij medewerking van onder meer Typhoon, het Rosenberg Trio en Eric Vloeimans. Ook vanavond brengt hij enkele nummers van deze cd ten gehore. Onder meer ‘Liefste m’n Liefste’ en ‘Thorbeckeplein’, nummers die De Leeuw, naar eigen zeggen, vroeger heeft grijs gedraaid. Samen met harpist Remy van Kesteren zingt De Leeuw het lied ‘Zeven over Twaalf’. Ook ‘Als je ooit weggaat’ is noemenswaardig en een prachtig lied. Niet in de laatste plaats, omdat het licht tot een sfeervolle intimiteit wordt gedimd en ook omdat het orkest zich op zulke momenten bescheiden weet op te stellen. Het intieme nummer ‘Afscheid’ zingt De Leeuw onder begeleiding van Benny Ludemann op de mandoline. Benny Ludemann maakte jarenlang deel uit van het orkest van Toon Hermans. Dit mooie en kleine liedje en het unieke moment zorgen voor een muisstille zaal.

Met dit concert komt een droom voor De Leeuw uit en dus weet hij er binnen de kortste keren een warm, ontspannen, maar ook ondeugend “Paul De Leeuw -feestje” van te maken. Hij trakteert zijn publiek op ‘Gouwe Ouwen’, zoals “De Vleugels Van Mijn Vlucht” en “Zo puur kan liefde zijn”, maar hij weet ook te imponeren met ‘Niet van binnen’ en ‘Dat soort volk’, twee uit het Frans vertaalde nummers van Charles Aznavour. Meerdere malen zie je stelletjes en echtparen even naar elkaar kijken of elkaars hand vastpakken. Het feit dat de teksten zo raak gezongen zijn, maakt misschien wel dat veel mensen de nummer 1-hit ‘Ik wil niet dat je liegt’ uit 1993 nog steeds uit volle borst kunnen meezingen.

Maar De Leeuw zou de leeuw niet zijn, als hij de hele Concertgebouwentourage niet een beetje op de hak zou nemen. Zo probeert hij op absurde wijze Jules Buckley te versieren. De dirigent is zijn leven op de beun niet zeker, omdat Paul de Leeuw tijdens het zingen allerlei capriolen rond het veiligheidshek loopt uit te halen. Iets meer voorzichtigheid biedt hij aan de jonge dirigent Johannes, die voor het programma ‘The Challenge’ het nummer ‘Blijf bij mij’ mag dirigeren. Door het stapje opzij van de hoofdartiest wordt Johannes de ster van de avond en tijdens de toegift mag hij zijn kunsten nog een keer vertonen. Met het vrolijke ‘Vlieg met de mee naar de Regenboog’ komt het ruim twee uur durende concert tot een eind. En daarmee is de cirkel rond, want vlak voor aanvang van het concert was er buiten bij het Concertgebouw een prachtige regenboog te zien.

Paul de Leeuw gaat dit seizoen een nieuwe theateruitdaging aan. In zijn programma ‘Zingen zolang het duurt’ gaat hij, bepakt met zijn liedrepertoire en met hulp van Miguel Wiels en band, de theaters langs. Het publiek bepaalt wat er die avond gezongen wordt en hoe lang de avond duurt. Voor de speellijst kunt u kijken op www.pauldeleeuw.nl.